குரல்

ஓரிரு நாட்கள்தான்..
காத்திரு என்றாய்


காத்திருந்தேன்....


பல வருடங்களும்
வந்தன- கடந்தன..


பல கால்களும் 
கடந்து சென்றன..


ஒரு நாள்
உன் கால்களும்
வந்தன ...


கடந்தன..;


'கிடப்பது எதற்காய் 
என்று கூடக் கேட்காமலே..!

மணற் பரப்பை கந்தலாக்கிக் கிடக்கும்
சிகரட் பெட்டிகள்,
முனை கருகிய ஃபில்டர்கள்,
விரல் சுடுமளவு எரியவிடப்பட்ட
ரஜனி பீடிகளின் நுணித் துண்டுகளிடமிருந்து


உயிர் குடித்த வெறியின்
உளறல்
அடங்கிப் போன பின்பான
நிசப்தத்தைக் கேட்டு
மனம் சஞ்சலப்பட்டாலும்


அவைகளின்
உற்பத்தி,வினியோக விற்பனையை ஒட்டிய
பலரின் வாழ்வாதாரக் கிடைப்பின்
முனகல் சப்தம்
கொஞ்சம் ஆறுதல் அளிக்கிறது. 

உட்கிடைகளை
முழு நிர்வாணமாக வெளிப்படுத்தும்
தெளிந்த நீரோடையைப் போல
மனதை இயன்றளவு வெளிப்படுத்தினாலும்
மறைத்தல் பற்றிய நாடகத்தின்
ஒரு பாத்திரத்தை ஏற்றிருப்பதாகவே
நெருங்கிப் பழகுபவர்களும்
புரிந்துகொள்வது குறித்த கவலைகள்
அவ்வப்போது
கலக்கமுறச் செய்துவிடுகிறது.


மறைத்தலே
வாழ்வாகிப் போனவர்களிடமிருந்து
இதனைவிட
வேறெதனை எதிர்பார்க்க முடியும்..?


இத்தகையதொரு சமூகத்தில்தான்
வாழ வேண்டி சபிக்கப்பட்டிருப்பதால்
காலவோட்டத்தில்
நிஜமாகவே நடிக்கத் துவங்குவது 
நிர்ப்பந்தமாய் ஆகிவிடும்


ஆதலால்
இது குறித்து
இனியும்
நொந்து கொள்வதாயில்லை.

தூரத்து இருளில்
கலர் கலர் வெளிச்சப் பொட்டுக்கள்
வீடு வாகனம் கடை ஹோட்டல்.








குளத்து நீர்ப்பரப்பில்
சிறு கல் விழுந்த சப்தம்
வானமே திடுக்குற்று விழித்துக் கொண்டது.








ஏற்றிவைத்த விளக்கு அணைந்தது
அறையில் 
புத்தகங்களும் இல்லை கண்களும் இல்லை.








பரந்து விரிந்த நீலச்சுவரில்
உயிரிகளுக்காய் உருவான 3Dஓவியங்கள்
மேகங்கள் அசைகின்றன.








மாரிகாலப் பின்னேரப் பொழுதில்
மரத்தின் கீழ் மட்டும் 
ஒரு நொடி மழைச் சீறல்;
வந்த காகம் கிழையில் குந்தியது.








பாலைவனம் நெடுகிலும்
தன் உயிர் தேடித்திரிகிறான்
நீருமில்லை காணலுமில்லை.








பச்சைக் குச்சித் துண்டின் உசுப்பலால்
இலையொண்று அசைகிறது
பாய்ந்து விழுந்த வெட்டுக் கிளி.








காலை நேரக் காகம்
வீட்டுக் கூரை மீதிருந்து கத்துகிறது
வீட்டில் எவருமில்லை.








வீதியால் வந்தவர்களும் போனவர்களும்
வாரிச் சுறுட்டிக்கொண்டு ஓடி ஒதுங்குகிறார்கள்
காற்றும் மழையும் கைகலப்பு.








பரபரத்த இரவின் 
நகரவெளி மீதான அசைவு
உறைந்த அடுத்த நொடி உடைகிறது;
மின்சாரத்தின் கண்சிமிட்டல்.








கெளிந்த தோணியின் 
கிளம்பிய கொல்லாவிலிருந்து கூப்பாடு
குந்தியிருந்த காகம் கத்துகிறது.








இன்று அணிந்து கொண்ட 'சூ'
வெளிறிப் பொலிவிளந்து கிடக்கிறது
துடைத்துவிடாத நேற்றயப் புழுதி.








றாக்கை நிறைய 
புழுதி படிந்த தடித்த புத்தகங்கள்
சிலந்தி கறையான் பூச்சிகளைத் தவிர
அறையில் எவருமில்லை.





மேசையிலிருந்த குப்பைத் தொட்டியில்
எழுதப்படாத காகிதங்கள் எல்லாம்
கசங்கிக் கிடக்கின்றன.